مدح و وفات حضرت خدیجه سلاماللهعلیها
شاعر : غلامرضا سازگار
نوع شعر : مدح و مرثیه
وزن شعر : مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن
قالب شعر : مربع ترکیب
ای بـر تو سـلام آمـده از داور هستی بگـذشته در آئـین نـبی از سر هـستی
دل داده و دل بُـرده ز پیغـمـبر هستی زیـبد که بخوانـند تو را مـادر هـستی
الحق که خدا، هستی خود را به تو داده
ام الّـنجـبا، فـاطـمه زهـرا به تـو داده
اسـلام ز امـوال تـو سـرمـایه گـرفـته دین در کـنف عـزّت تو سـایه گرفـته
تـوحـید ز اخـلاص تو پیـرایه گـرفته اخلاص ز حُـسن عـملـت پایه گرفـته
هـمّت سر تسـلـیم به دیـوار تو سـوده
پیش از تو زنی لب به شهادت نگشوده
تو در دل سخـتی به پیـمـبر گـرویدی هر بار بـلا را به سـر دوش کـشـیدی
بر یاری اسـلام به هر سـوی دویـدی بس زخـم زبانها که ز کـفّار شنـیدی
ای قامت مردان جهان خم به سجودت
ای تکیهگه خـتم رسل نخـل وجـودت
ای مکّـه ز خـاک قـدمت خُـلد مخـلّـد ای عـصمت معـبود و امـید دل احـمد
اسـلام به پا خـواست و گـردیـد مـؤید از ثروت تو، تـیغ عـلی، خُـلق محمّد
تا حشر خلایق که خـدا را بپـرسـتـند
مـرهـون فـداکاری و ایثار تو هستـند
تنـهـا نـشدی هـمـسر و دلـدار محـمّـد در سخـتترین روز شدی یـار محمّد
در شدت غم گـشتی تو غمخوار محمّد پـیـوسـتـه دلـت بـود گـرفـتـار محـمّـد
در پیش رویش گشت وجودت سپر سنگ
باشد که کنی در ره او چهره ز خون رنگ
آنروز که افـتـاد خـزان در چـمن تو پر زد به جنان طوطی روح از بدن تو
تـا بـوی گـل احــمـدی آیـد ز تـن تـو شـد جـامـۀ پـیـغـمـبر اکـرم کـفـن تـو
با مرگ تو آغاز شد ای عصمت سرمد
بیمـادری فـاطـمـه، تنهـایی احـمد...
برخـیز که بر خـتم رسل فخـر زمانه خـانه شده غـمخـانه، ای بانـوی خانه
بر گیسوی زهرا که زند بعد تو شانه؟ بیتو شده از هر مـژهاش سیل روانه
بیروی تو گردون به نظر تیره چو دود است
برخیز که بیمادری فاطمه زود است
|